Diariusz

1923-45 | 1946-55 | 1956-80 | 1981 | 1982 | 1983 | 1984 | 1985 | 1986 | 1987 | 1988 | 1989 | 1990 | 1991- 95 | 1996-99 | 2000-05 | 2006- ...

7 października 1923 r. W.Jaruzelski ochrzczony w kościele parafialnym w Kurowie. Ojcem chrzestnym został ojciec matki - Hipolit Zaremba a matką chrzestną siostra ojca - Zofia Mokrzyńska.

1925 r. Na początku roku rodzina Jaruzelskich opuściła Kurów i przeniosła się do dóbr rodzinnych matki Wojciecha Jaruzelskiego, gdzie jego ojciec Władysław, wydzierżawił od teścia majątek Trzeciny nad rzeką Brok (w obecnym województwie Podlaskim). Póżniej przenoszą się do położonej nieopodal Rusi Starej by po kilku latach znów wrócić do Trzecin. Warto wspomnieć, że majątek Ruś Stara-Sokoły był posiadłością pozostającą w rękach rodziny Jaruzelskich co najmniej od XVI wieku.

1928 r. Przychodzi na świat młodsza siostra W.Jaruzelskiego -  Teresa.

1933 r. wstępuje do Gimnazjum Ojców Marianów na Bielanach w

15 września 1935 r. wstępuje do ZHP.

Kwiecień 1939 r. ukazał się jedyny zachowany przedwojenny tekst W.Jaruzelskiego. Wydrukowano go w harcerskiej "Jednodniówce Chorągwi Bielańskiej

10 września 1939 r. rodzina Jaruzelskich w obawie przed posuwającymi się wojskami niemieckimi wyruszyła z Trzecin na wschód.

18 września 1939 r. W związku z wkroczeniem do Polski Armii Czerwonej Jaruzelscy z miejsca postoju w majątku Jagnieszczyce w powiecie lidzkim zawracają na zachód. Są świadkami walk w Dereczynie i po kilku dniach, po przekroczeniu Niemna - bitwy o Grodno. Umykają w ostatniej chwili przed czołgami radzieckimi. Następnie nocują w majątku Świack w powiecie Spoćkińskim.

23 września 1939 r. Jaruzelscy przekraczają granicę Republiki Litewskiej. Początkowo zamieszkują w nadgranicznym Kopciowie (Kapčiamiestis), gdzie notabene znajduje się do dziś grób Emilii Plater. Następnie w majątku rodziny Hawrylkiewiczow - Winksznupie (Vinksznupiai).

 Wiosna 1941 r. Po zajęciu Litwy przez Armię Czerwoną w 1940 r., chcąc uniknąć deportacji Władysław Jaruzelski składa w imieniu swoim i niepełnoletnich dzieci: Wojciecha i Teresy podanie o przyznanie obywatelstwa ZSRR. Majątek Winksznupie zostaje znacjonalizowany. Wojciech zamieszkał na plebani zaś reszta rodziny w domu litewskiego chłopa. Jaruzelscy i Hawrylkiewiczowie szykują się do deportacji.

14 czerwca 1941 r.  Jaruzelskich aresztowano. W czasie rewizji skonfiskowano dokumenty i odebrano m.in. 99 marek niemieckich, 3 carskie ruble, nóż fiński z futerałem i aparat fotograficzny marki Kodak. Aresztowanych zawieziono ciężarówką do Wiłkowyszek. Wojciecha Jaruzelskiego wraz z matką, siostrą i rodziną Hawrylkiewiczów załadowano do przepełnionego wagonu bydlęcego zmierzającego na Ałtaj. Jadą trasą Wiłkowyszki/Wyłkowyszki (Vilkaviąkis) - Nowa Wilejka (Naujoji Vilnia) - Jarosław (?????????) - Wołogda (???????) - Kirow (????? dawniej Wiatka) - Swierdłowsk (obecnie Jekaterynburg - ????????????) - Omsk (????)  - Nowosybirsk (???????????)  - Barnauł (???????)  - Bijsk (?????) - stacja końcowa. Początkowo tym samym pociągiem, ale innym wagonem ojca (tj. Władysława Jaruzelskiego) skierowano do łagru nr 7 w Reszotach w Krasnojarskim Kraju (wagony rozdzielono w Nowej Wilejce).

Podróż trwała prawie miesiąc. Pociąg dotarł do stacji końcowej Bijsk z której dalej zesłańcy posuwali się wozami ciągnionymi przez konie. Jaruzelskich osadzono w osadzie Turaczak na Ałtaju, 180 km. od Bijska w górę rzeki Biji. Matka ciężko chorowała, Wojciech pracował przy wyrębie drzew w tajdze  Zwolniony z łagru po podpisaniu układu Sikorski-Majski ojciec Wojciecha - Władysław udał się do Bijska i zgłosił telegraficznie syna do Armii Polskiej licząc na jego zwolnienie. Władze ciągle nie dawały jednak zgody.

Styczeń 1942 r. Wojciech z matka i siostrą, nielegalnie uciekając z Turaczaka, docierają do Bijska gdzie spotykają się ciężko chorym i skrajnie wycieńczonym ojcem. Hawryłkiewiczowie z którymi byli do tej pory, ponieważ zadeklarowali obywatelstwo litewskie (choć narodowość polską) będą mogli wrócić do Polski dopiero w 1956 r. Jaruzelscy zamieszkują w Bijsku w domu przy ulicy Gorkiego 37. Ojciec pracuje jako woźnica w fabryce rybnej. Syn jako drwal w pobliskiej tajdze.

styczeń-luty 1942 r. bezowocne starania Wojciecha o dostanie się do Armii gen. Andersa

4 czerwca 1942 r. Władysław Jaruzelski, ojciec Wojciecha, zmarł na krwawą dezynterie. Został pochowany na cmentarzu w Bijsku. W mieście tym znajduje się jego grób.

Maj 1943 r. Wojciech zgłosił jako ochotnik do Wojska Polskiego w ZSRR (I dywizja im. Tadeusza Kościuszki), służbę odroczono mu jednak do lipca.

Lipiec 1943 r. Wojciech przybywa do miasta Riazań (??????). Z Bijska jedzie pociągiem z przesiadką w mieście Czelabińsk (?????????).)

1 września 1943 r. Oficjalne rozpoczęcie szkolenia w Szkole Oficerskiej w Riazaniu.

11 listopada 1943 r. W.Jaruzelski składa przysięgę wojskową w obozie w Sielcach nad Oką.

16 grudnia 1943 r. otrzymuje pierwszy wówczas stopień oficerski: chorążego. Na świadectwie ukończenia szkoły wszystkie oceny bardzo dobre (?otliczno)

18 grudnia 1943 r. zostaje dowódcą plutonu w 5 Pułku Piechoty w Drugiej Dywizji Piechoty im. Jana Henryka Dąbrowskiego.

2 stycznia 1944 r. 5 Pułk Piechoty rusza pociągiem na front ze stacji Rybnoje koło Riazania.

10 stycznia 1944 r. Pułk wysiada z pociągu na stacji Pieresna koło Smoleńska.

styczeń-marzec 1944 r. Intensywne ćwiczenia w warunkach surowej zimy. Jednostki polskie pozostają w drugim rzucie strategicznym frontu.

kwiecień-maj 1944 r. Pułk stacjonuje w rejonie Żytomierza na Ukrainie.

czerwiec-lipiec 1944 r. Wołyń. Postój w rejonie Kiwercy. W tym czasie W.Jaruzelski zostaje dowódcą plutonu zwiadu konnego pułku.

Początkowo na froncie podróżuje na koniu "Bobik" będącym skrzyżowaniem normalnego konia z koniem mongolskim. Za Puławami przesiada się na klacz poniemiecką "Baśkę"

23 lipca 1944 r. pluton zwiadu W.Jaruzelskiego przekracza Bug w miejscowości Uchańka.

24 lipca 1944 r. Wkroczenie do Chełma.

28 lipca 1944 r. Dojście do Wisły.

Sierpień 1944 r.  W.Jaruzelski przekracza Wisłę pod Puławami, walczy na Przyczółku Magnuszewskim. Następnie walki pod Warką.

Wojciech Jaruzelski wspomina: "Kiedy zbliżaliśmy się do Wisły 'Polska płonęła nam w głowach' po kilku latach na obczyźnie. Tu pod Puławami stanęliśmy do bardzo trudnej walki. Forsowanie Wisły to nie prosta sprawa. Szczególnie przy ówczesnych środkach przeprawowych. Dodatkową trudność sprawiało, że na odcinku rzeki, którą forsował nasz pułk - była ona przedzielona kilkoma wyspami, a więc trzeba było ją forsować niejako kilkakrotnie, aby w efekcie znaleźć się na drugiej stronie. Najpierw opanowana została wyspa, a po pewnym czasie - drugi brzeg. Brzeg dość trudny, silnie umocniony przez nieprzyjaciela; były tam niemieckie jednostki przerzucone z innych obszarów. Jako zwiadowca pamiętam, że były to oddziały 45 dywizji grenadierów. Z mego pułku zginęło stu kilkudziesięciu żołnierzy. Bardzo wielu zostało rannych".

Wrzesień 1944 r. walki na warszawskiej Pradze, szczególnie ciężkie nad Kanałem Żerańskim.

11 listopada 1944 r. awans na podporucznika.  Na zdjęciu poniżej jako podporucznik, dowódca plutonu zwiadu konnego 5 pp 2 DP.

17 stycznia 1945 r. dowodzony przez W.Jaruzelskiego oddział wkracza do Warszawy od strony Łomianek i Młocin. Wojciech Jaruzelski uczestniczy w defiladzie w wyzwolonej Warszawie (wzdłuż Alei Jerozolimskich).

4 lutego 1945 r. odznaczony "Srebrnym Medalem Zasłużony na Polu Chwały".

5 lutego 1945 r. 5 Pułk Piechoty przekracza przedwojenną granicę polsko-niemiecką.

Luty - Marzec 1945 r. walki na Wale Pomorskim, następnie pod Kołobrzegiem.

10 lutego 1945 r. Zdobycie Mirosławca (Markisch-Friedland). Link: strona miasta Mirosławiec.

12 lutego - 1 marca 1945 r. Zacięte walki o wieś Bobrujsko.

13 marca 1945 r. zdobycie Dziwnówka (Wald Divenow).

15 marca 1945 r. zaślubiny z morzem 5 Pułku Piechoty

27 marca 1945 r. ponownie odznaczony "Srebrnym Medalem Zasłużony na Polu Chwały".

15 kwietnia 1945 r. przeprawa przed Odrę.

17 kwietnia 1945 r. zdobycie stacji Alt Reetz.

25 kwietnia 1945 r. awans na porucznika.

30 kwietnia 1945 r. Wkroczenie do miejscowości Hohenbruch pod Berlinem.

1 maja 1945 r. Pluton Jaruzelskiego samodzielnie zdobywa wioskę Rinow.

4 maja 1945 r. spotkanie z wojskami amerykańskimi nad Łabą.

7 maja 1945 r. 5 Pułk Piechoty W.Jaruzelskiego za bohaterskie dokonania na Pomorzu otrzymał nazwę "Kołobrzeski".

11 maja 1945 r. Defilada zwycięstwa 5 Pułku Piechoty w miasteczku Schmachtenhagen koło Oranienburga. Przyjmował ją dowódca 1 Armii, gen. Stanisław Popławski.

12 maja 1945 r. po raz kolejny W.Jaruzelski odznaczony "Srebrnym Medalem Zasłużony na Polu Chwały".

Koniec maja 1945 r. Wojciech Jaruzelski udaje się na wycieczkę do Berlina. Zwiedza Reichstag, kancelarię Rzeszy i wchodzi na kolumnę zwycięstwa nad Francją.

15 czerwca 1945 r. 5 Pułk dociera i zostaje zakwaterowany w mieście Chociebuż (Cottbus, Chośebuz - stolica Łużyc)..

24 czerwca 1945 r. W.Jaruzelski odznaczony "Krzyżem Walecznych"

1 lipca 1945 r. 5 PP przekracza Nysę Łużycką w drodze powrotnej do kraju.

Lipiec 1945 r. 5 Kołobrzeski Pułk Piechoty przeniesiony do miasta Głubczyce dla ochrony granicy polsko-czeskiej.

20 lipca 1945 r.  W.Jaruzelski odznaczony "Srebrnym Krzyżem Zasługi"

2 września 1945 r. odznaczony "Krzyżem Grunwaldu III Klasy"

3 sierpnia 1945 r. W.Jaruzelski mianowany komendantem miasta Głubczyce.

6 września 1945 r. pułk W.Jaruzelskiego przeniesiony do Częstochowy.

Od jesieni 1945 r. do początków 1946 r. bierze udział w walkach z bandami zbrojnego podziemia i nacjonalistami ukraińskimi w obronie polskości Ziemi Hrubieszowskiej.

14 stycznia 1946 r. W. Jaruzelski otrzymuje "Krzyż Walecznych"

Marzec 1946 r. Matka i siostra opuszczają Bijsk. Pociągiem z innymi Polakami z Podlasia przemierzają szlak Bijsk - Nowosybirsk - Moskwa - Witebsk - Lwów - Medyka.

16 lipca 1946 r. 5 Kołobrzeski Pułk Piechoty przybywa do Piotrkowa Trybunalskiego. W.Jaruzelski obejmuje stanowisko wojskowego komendanta miasta. Walki z WiNem, m.in. oddziałami "Prawdzica" przy współpracy z UBP, MO i KWB.

22 lipca 1946 r. awans na kapitana.

Styczeń 1947 r. W.Jaruzelski kończy obowiązki oficera zwiadu w 5 Kołobrzeskim Pułku Piechoty.

3 marca 1947 r. W.Jaruzelski rozpoczyna studia w Centrum Wyszkolenia Piechoty (CWP) w Rembertowie które kończy w tym samym roku z wyróżnieniem.

Czerwiec 1947 r. W.Jaruzelski wstępuje do Polskiej Partii Robotniczej (PPR)

30 listopada 1947 r. - W.Jaruzelski rozpoczyna pracę jako wykładowca taktyki w CWP (od 30 marca 1948 r. CWP staje się Wyższą Szkołą Piechoty - WSP).

10 lipca 1948 r. awans na majora

5 listopada 1948 r. W.Jaruzelski otrzymuje Order Odrodzenia Polski" V klasy

Grudzień 1948r. zjednoczenie PPR i PPS - W.Jaruzelskim staje się członkiem PZPR.

25 stycznia 1949 r. awans na podpułkownika.

21 lutego 1949 r. W.Jaruzelski zostaje przeniesiony z WSP do sztabu Wojsk Lądowych.

29 marca 1949 r. Staje na czele Wydziału Szkół i Kursów Oficerów Rezerwy Oddziału Szkół i Kursów Sztabu Wojsk Lądowych.

11 października 1949 r. Mianowanie na szefa Wydziału Szkół Oficerskich i Podoficerskich Zawodowych w Sztabie Wojsk Lądowych [po reformie organizacji sztabu z dnia 1 marca 1950 r. W.Jaruzelski zostaje automatycznie szefem Wydziału Szkół i Kursów Oficerów Zawodowych Głównego Zarządu Wyszkolenia Bojowego (GZWB)]

1952 lub 1953 r. W.Jaruzelski kończy dwuletni Wieczorowy Uniwersytet Marksizmu i Leninizmu (WUML) na którym wykładają m.in. tak znakomici uczeni jak Bronisław Baczko (filozof, obecnie emerytowany profesor uniwersytetu w Genewie, laureat nagrody im. Księdza J.Tischnera za 2002 r.) , Zygmunt Bauman (socjolog, obecnie emerytowany profesor uniwersytetu w Leeds, laureat nagrody im. T.Adorno za 1998 r.) , Włodzimierz Brus (ekonomista, obecnie emerytowany profesor uniwersytetu oxfordzkiego),  Adam Schaff (filozof, obecnie emerytowany profesor uniwersytetu warszawskiego) czy Maria Turlejska (historyk, zm. w 2004 r.).

1 października 1952 r. - 2 października 1953 r. odbywa Kurs Doskonalenia Dowódców Akademii Sztabu Generalnego.

3 października 1953 r. W.Jaruzelski staje na czele Oddziału Akademii Wojskowych GZWB.

31 grudnia 1953 r. awans na pułkownika.

Lato 1955 r. Ukończenie eksternistycznych studiów na Akademii Sztabu Generalnego (ASG) im.Karola Świerczewskiego (Faklutet Rozpoznawczy).

14 października 1955 r. Nominacja na szefa Zarządu Akademii Wojskowych, Szkół i Kursów Oficerskich GZWB.

14 lipca 1956 r. nominacja na stopień generała brygady. W.Jaruzelski jednym z najmłodszych generałów w LWP (ma 33 lata, Mieczysław Bień został w tym samym czasie generałem mając 32 lata). Na zdjęciu poniżej na uroczystościach choinkowych z dziećmi.

7 marca 1957 r. W.Jaruzelski mianowany zastępcą szefa GZWB (Głównego Zarządu Wyszkolenia Bojowego).

8 października 1957-1960 Dowódca Dywizji Zmechanizowanej (12 dywizji piechoty w Szczecinie).

1960 r. Ślub z Barbarą-Halina w Szczecinie.

 Wojciech Jaruzelski wspomina: "Poznałem swoją żonę w marcu 1955 roku na konkursie chopinowskim. Byłem na koncercie pianisty chińskiego Fu-Tsunga (był znakomity). W czasie przerwy spostrzegłem młodą kobietę, która zwróciła moją uwagę. Na tym koncercie był również nasz wspólny znajomy. Poprosiłem, aby mnie przedstawił i tak się zaczęło"

1 czerwca 1960 - luty 1965 r. Szef Głównego Zarządu Politycznego WP.

13 lipca 1960 r. nominacja na generała dywizji.

1961 r. Po raz pierwszy wybrany na posła Sejmu PRL. Początkowo w województwie szczecińskim, następnie we wrocławskim (od 1972 r.). W Sejmie prowadzi aktywną pracę w Komisji Obrony Narodowej. Jest posłem od III do IX kadencji Sejmu PRL - w sumie do czerwca 1989 r.

Czerwiec 1962 - kwiecień 1968 r. Zajmuje stanowisko wiceministra Obrony Narodowej.

1963 r. rodzi się córka Monika.

Czerwiec 1964 r. wybrany na członka Komitetu Centralnego PZPR (będzie nim do lipca 1989 r.)

5 marca 1965 - kwiecień 1968 r.  Gen. Jaruzelski szefem Sztabu Generalnego WP.

1966 r. Zmarła matka W. Jaruzelskiego - Wanda Jaruzelska.

13 kwietnia 1968 r. W.Jaruzelski zostaje powołany na stanowisko Ministra Obrony Narodowej (zajmuje je do 1983 r.) po odejściu z niego Marszałka Polski Mariana Spychalskiego.

9 lipca 1968 r. nominacja na generała broni.

Sierpień-wrzesień 1968 r. 2 Armia WP wkracza na terytorium Czechosłowacji w ramach operacji "Dunaj" mającej na celu ochronę sąsiedzkiego kraju przed przejęciem władzy przez siły antysocjalistyczne.

1969 r. otrzymuje order Budowniczego Polski Ludowej.

1969 r. W.Jaruzelski odbywa dwumiesięczny kurs strategiczno-operacyjny w Akademii Wojskowej im. K.Woroszyłowa w Moskwie.

Grudzień 197o r.  "Wydarzenia Grudniowe" 1970 r. ? kliknij tu by przejść do działu Grudzień 1970

20 grudnia 1970 r. Wybrany na zastępcę członka Biura Politycznego KC PZPR.

6-11 listopada 1971 r. VI zjazd PZPR. Gen.Jaruzelski po raz pierwszy zasiada przy stole prezydialnym.

Grudzień 1971 r. Wybrany na członka Biura Politycznego KC PZPR (będzie nim do lipca 1989 r. tj. chwili wybrania przez Sejm na urząd Prezydenta)

1972 r. Wybrany na wiceprzewodniczącego Związku Bojowników o Wolność i Demokracje (ZBOWiD) (pełni funkcję do marca 1990 r.)

Lato 1972 r. Minister Jaruzelski bierze udział w słynnych manewrach wojsk Układu Warszawskiego "Tarcza-72".

23 września 1973 r. W.Jaruzelski otrzymuje awans na generała armii.

8-12 grudnia 1975 r. W.Jaruzelski bierze udział w obradach VII Zjazdu PZPR.

11-15 lutego 1980 r. W.Jaruzelski bierze udział w obrach VIII Zjazdu PZPR.

Wrzesień 1980 r. W.Jaruzelski uczestniczy w ćwiczeniach wojsk Układu Warszawskiego "Braterstwo Broni '80" w Magdeburgu.

Styczeń 1981 r.  W.Jaruzelski członkiem Prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu (OK FJN) (do końca istnienia FJN).

10 luty 1981 r. Sejm powierza W.Jaruzelskiemu funkcję Prezesa Rady Ministrów. Nowy Premier przedstawił 10-punktowy program złagodzenia bieżących trudności w zaopatrzeniu ludności w podstawowe towary i usługi konsumpcyjne, poprawy ochrony zdrowia, nasilenia walki ze zjawiskami patologii społecznych a zwłaszcza z alkoholizmem, zahamowania tendencji spadkowych w produkcji rolnej, przemysłowej, uporządkowania procesów inwestycyjnych oraz wykonania zadań eksportowych. W.Jaruzelski w swoim przemówieniu w Sejmie zwrócił się z apelem o zaniechanie akcji strajkowych: "Zwracam się w tym momencie o trzy pracowite miesiące - 90 spokojnych dni. Czas ten pragniemy wykorzystać dla porządkowania najbardziej elementarnych spraw naszej gospodarki, dla dokonania remanentów >pozytywów< i >negatywów<, podjęcia najpilniejszych problemów socjalnych, nakreślenia i zapoczątkowania realizacji programu stabilizacji gospodarki kraju oraz dalekosiężnej reformy gospodarczej" - powiedział między innymi.

Luty 1981 r. (do stycznia 1986 r.) W.Jaruzelski przewodniczącym Komisji ds. Reformy Gospodarczej.

22 luty - 3 marca 1981 r. W.Jaruzelski wraz ze Stanisławem Kanią przebywają w Moskwie na obradach XXVI Zjazdu KPZR (w przerwie obrad W.Jaruzelski wraca do Warszawy i reaktywuje w tym czasie Komisję do Spraw Walki z Alkoholizmem przy Radzie Ministrów oraz zapoznaje się z trudnościami zaopatrzeniowymi dzielnicy Wola w Warszawie; następnie znów wraca do Moskwy na zakończenie zjazdu).

4 marca 1981 r. Spotkanie polsko-radzieckie na Kremlu z udziałem S.Kani i W.Jaruzelskiego.

10 marca 1981 r. Spotkanie W.Jaruzelskiego z L.Wałęsą.

Marzec 1981 r. W.Jaruzelski uczestniczy w ćwiczeniach wojsk Układu Warszawskiego "Sojuz-81" (trwających do 7 kwietnia). Na zdjęciu poniżej z ministrami obrony państw członków UW. Na pierwszym planie minister obrony Czechosłowacji - gen. Martin Dzur.

20 marca 1981 r. Spotkanie z ministrem spraw zagranicznych Republiki Federalnej Niemiec: Hansem Dietriechem Gensherem.

21 marca 1981 r. W.Jaruzelski powołał rządową komisję pod przewodnictwem J.Bafii do zbadania wypadków bydgoskich.

26 marca 1981 r. Spotkanie premiera Jaruzelskiego z prymasem S.Wyszyńskim na temat aktualnej sytuacji w kraju.

3 kwietnia 1981 r. Poufna wizyta w ZSRR. Rozmowy W.Jaruzelskiego i S.Kani z J.Andropowem i W.Ustinowem w Brześciu nad Bugiem.

10 kwietnia 1981 r. W.Jaruzelski zwrócił się do Sejmu z wnioskiem o uchwalenie zakazu akcji strajkowych na okres 2 miesięcy. Sejm poparł premiera.

1 maja 1981 r. Udział w tradycyjnym pochodzie pierwszomajowy

30 maja 1981 r. W.Jaruzelski i S.Kania spotykają się z dowódcą sił zbrojnych Układu Warszawskiego marszałkiem Kulikowem.

1 czerwca 1981 r. Spotkanie W.Jaruzelskiego z watykańskim sekretarzem stanu kard.A.Casarolim, specjalnym wysłannikiem papieża Jana Pawła II na uroczystości pogrzebowe prymasa S.Wyszyńskiego.

10 czerwca 1981 r. W.Jaruzelski wygłosił przemówienie na XI Plenum KC PZPR

4 lipca 1981 r. W.Jaruzelski przyjmuje przybywającego w Polsce ministra spraw zagranicznych ZSRR A.Gromykę.

11 lipca 1981 r. Spotkanie W.Jaruzelskiego z prymasem J.Glempem.

14-20 lipca 1981 r. IX Nadzwyczajny Zjazd PZPR. Na zdjęciu poniżej W.Jaruzelski przewodniczy jego obradom.

Na IX zjeździe z inicjatywy W.Jaruzelskiego powołano tzw. "Komisję Kubiaka" (przew: prof. Hieronim Kubiak) do wyjaśnienia przyczyn kryzysów w PRL która staje się początkiem rozwoju idei porozumienia narodowego. W.Jaruzelski jako jeden z 4 dotychczasowych członków Biura Politycznego (obok S.Kani, K.Barcikowskiego i S.Olszowskiego) ponownie wybrany do jego 15-osobowego składu.

13 czerwca 1981 r. W.Jaruzelski występuje na I Krajowym Zjeździe Związku Byłych Żołnierzy Zawodowych.

8 sierpnia 1981 r. W.Jaruzelski przyjmuje marszałka ZSRR W.Kulikowa.

14 sierpnia 1981 r. Spotkanie W.Jaruzelskiego i S.Kani z L.Breżniewem na Krymie. Omówiono sytuację w Polsce. ZSRR podjął decyzję o przesunięciu spłat zadłużenia na następne 5-lecie i o dodatkowych dostawach surowców i towarów

17 września 1981 r. W.Jaruzelski i S.Kania przyjęli ambasadora ZSRR B.Aristowa, który przekazał oświadczenie KC PZPR i rządu ZSRR nt. inspirowanej przez opozycję antysocjalistyczną w Polsce "fali antyradzieckości , sięgającej niebezpiecznego poziomu".

16 października 1981 r. Decyzją IV plenum KC PZPR W.Jaruzelskiego po złożeniu rezygnacji przez S.Kanię wybrano na stanowisko I Sekretarza KC PZPR. (będzie nim do lipca 1989 r.). W tajnym głosowaniu za kandydaturą Generała głosowało  179 osób, przeciw 4. Po wyborze na stanowisko I sekretarza W.Jaruzelski spotkał się w ciągu tygodnia z przedstawicielami prawie wszystkich sił politycznych i społecznych w kraju.

19 października 1981 r. Telefon z gratulacjami od L.I.Breżniewa

21 października 1981 r. Spotkanie W.Jaruzelskiego z prymasem J.Glempem.

30 października 1981 r. W.Jaruzelski występuje w Sejmie. Mówi m.in. "Kraj nasz znalazł się w punkcie krytycznym. Postępuje degradacja gospodarki. Struktury państwa rozsadzane są od wewnątrz. Chwieją się budowane przez lata więzi społeczne (...) W związku z istniejącą groźną sytuacją przekazałem do Prezydium Sejmu rządowy projekt ustawy o nadzwyczajnych środkach działania w interesie ochrony obywateli i państwa."

4 listopada 1981 r. Odbyło się spotkanie W.Jaruzelskiego z prymasem J.Glempem i L.Wałęsą w czasie którego wymieniono poglądy nt. sposobów przezwyciężania kryzysu oraz możliwości utworzenia Frontu Porozumienia Narodowego - stałej płaszczyzny dialogu i konsultacji sił politycznych i społecznych na gruncie zasad konstytucyjnych PRL. Idea Frontu Porozumienia Narodowego została w następnych dniach podjęta przez Biuro Polityczne PC PZPR i Komisję Współdziałania PZPR, ZSL, SD, przez rząd oraz liczne kręgi społeczne.

15 listopada 1981 r. Narada sekretarzy wojewódzkich PZPR z W.Jaruzelskim w sprawie "stworzenia szerokiej platformy kooperacji wszystkich akceptujących zasady socjalizmu i sił patriotycznych."

24 listopada 1981 r. W.Jaruzelski przyjął marszałka W.Kulikowa dowódcę Zjednoczonych Sił Zbrojnych Układu Warszawskiego oraz szefa sztabu Zjednoczonych Sił A.Gribkowa.

3 grudnia 1981 r. W.Jaruzelski bierze udział w Centralnej Akademii z okazji Dnia Górnika

9 grudnia 1981 r. Spotkanie W.Jaruzelskiego z działaczami katolickimi: R.Reiffem, K.Morawskim i J.Zabłockim w sprawie sytuacji w Polsce.

10 grudnia 1981 r. W.Jaruzelski przyjął członków central związkowych (poza NSZZ "Solidarność").

13 grudnia 1981 r. Gen. W.Jaruzelski staje na czele Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego (WRON) (do lipca 1983 r.) W jej imieniu proklamuje Stan Wojenny na terenie całego kraju. ? kliknij tu aby przejść do działu Stan Wojenny.

23 grudnia 1981 r. Spotkanie W.Jaruzelskiego z 69-osobową grupą naukowców z wyższych uczelni i instytutów naukowo-badawczych.

9 stycznia 1981 r. Spotkanie W.Jaruzelskiego z prymasem J.Glempem w czasie którego "wymieniono poglądy na temat aktualnej sytuacji w kraju i wyrażono intencje zmierzające do jej normalizacji"

24-25 lutego 1982 r. obradowało VII plenum KC PZPR na którym W.Jaruzelski wygłosił referat Biura Politycznego pt. "Zadania PZPR w walce o jedność partii, o umocnienie władzy ludowej, o pełną społeczną akceptację socjalizmu". Plenum aprobowało ocenę sytuacji i kierunki działania przedstawione w referacie, zobowiązało Klub Poselski PZPR do wniesienia pod obrady Sejmu projektu uchwały o powołaniu Rady Społeczno-Gospodarczej, opowiedziało się za odbudową silnego, samorządnego i samodzielnego ruchu związkowego, potwierdziło fundamentalne zasady działalności międzynarodowej partii i polityki zagranicznej PRL, uznało za niedopuszczalne prowadzenie w partii działalności frakcyjnej, polecając zarazem zaprzestanie funkcjonowania wszelkich struktur i form pozastatutowych.

26 stycznia 1982 r. Konieczność wprowadzenie stanu wojennego potwierdza swoją uchwałą  Sejm podtrzymując - wyrażoną we wcześniejszych uchwałach a także w deklaracji przewodniczącego WRON W.Jaruzelskiego - wolę realizowania programu odnowy i reform w oparciu o idee porozumienia narodowego.

26 lutego 1982 r. Obradował Sejm. Na zdjęciu poniżej W.Jaruzelski jako premier w ławie rządowej.

1-2 marca 1982 r. Wizyta w Moskwie. Kierownictwo radzieckie ze zrozumieniem przyjmuje decyzję o wprowadzeniu stanu wojennego deklarując poparcie dla działań premiera W.Jaruzelskiego. Wyrażono także zdecydowaną wolę uczynienia wszystkiego w celu utrwalenia i dalszego rozwoju braterskiej współpracy między PRL i ZSRR, PZPR i KPZR, między narodami polskim i radzieckim. Na zdjęciu poniżej powitanie na lotnisku przez Leonida Breżniewa.

25 kwietnia 1982 r. premier W.Jaruzelski spotkał się z prymasem J.Glempem, w przeddzień jego wizyty w Watykanie. Wyrażono wolę dalszego konstruktywnego rozwoju stosunków między państwem a Kościołem, służących ugodzie społecznej i porozumieniu narodowemu, niezbędnych do przezwyciężenia istniejących trudności.

8 czerwca 1982 r. W.Jaruzelski wziął udział w XXXVI sesji RWPG w Budapeszcie.

16 czerwca 1982 r. W.Jaruzelski spotkał się na Krymie z sekretarzem generalnym KC KPZR Leonidem Breżniewem. Obaj przywódcy poinformowali się wzajemnie o podstawowych warunkach polityki obu partii i państw, stwierdzając, że we wszystkich zasadniczych dziedzinach umacniają się więzi polsko-radzieckie.

23 czerwca 1982 r. Odbyło się spotkanie WRON z szeroką reprezentacją kobiet polskich; wskazano na potrzebę zwiększenia udziału kobiet w działalności Obywatelskich Komitetów Odrodzenia Narodowego (OKON). W.Jaruzelski zaproponował wzniesienie Pomnika Matki Polki.

2 lipca 1982 r. W.Jaruzelski spotkał się z Romanem Malinowskim, prezem NK ZSL, aby omówić program wspólnego posiedzenia KC PZPR i NK ZSL poświęconego rozwojowi rolnictwa i gospodarki żywnościowej do 1990 r.

13 lipca 1982 r. W.Jaruzelski przyjął polską ekipę piłkarską, która zdobyła srebrny medal na mistrzostwach "Espana'82

27 lipca 1982 r. Z inicjatywy W.Jaruzelskiego Biuro Polityczne KC PZPR zaapelowało do członków PZPR o aktywne uczestnictwo w PRON.

29 sierpnia 1982 r. W.Jaruzelski bierze udział w promocji oficerów w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Pancernych im. Stefana Czarneckiego w Poznaniu.

15 września 1982 r. z udziałem W.Jaruzelskiego zebrała się pod przewodnictwem pisarza katolickiego J.Dobraczyńskiego Komisja inicjująca utworzenie Tymczasowej Rady Krajowej Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego PRON.

Październik 1982 r. W.Jaruzelski przyjął uczestników spotkania członków Rady Wojskowej Zjednoczonych Sił Zbrojnych Układu Warszawskiego.

28 października 1982 r. W.Jaruzelski wygłosił przemówienie na  na zakończenie obrad X Plenum KC PZPR.

8 listopada 1982 r. Podczas spotkania premiera W.Jaruzelskiego i prymasa J.Glempa wyrażono wspólną troskę o zachowanie i umocnienie w kraju spokoju i ładu.

15 listopada 1982 r. W.Jaruzelski udał się do Moskwy na pogrzeb L.Breżniewa.  W Moskwie W.Jaruzelski spotkał się z premierem Grecji A.Papandreu; omawiano zagadnienia interesujące obie strony.

22 listopada 1982 r. Prezydium rządu odbyło posiedzenie z udziałem Komisji Inicjującej PRON. Jest to - powiedział W.Jaruzelski - forma szerokiego udziału aktywnych sił społecznych w życiu państwowym , demokratyczny sposób poddania pod ich ocenę pracy rządu, który powinien stać się prawidłowością w sprawowaniu władzy.

11 grudnia 1982 r. W.Jaruzelski przyjął przewodniczącego Państwowego Komitetu Planowania ZSRR, N.Bajbakowa, przewodniczącego delegacji radzieckiej omawiającej perspektywy rozszerzenia 2-stronnej współpracy gospodarczej oraz problem koordynacji planów gospodarczych do 1985 i 1990 r.

17 grudnia 1982 r. W.Jaruzelski przyjął przebywającego w Polsce sekretarza generalnego Komunistycznej Partii Argentyny, A.Favę.

20 grudnia 1982 r. W.Jaruzelski powołał 150-osobową Narodową Radę Kultury przewodniczącym której został prof. B.Suchodolski.

Grudzień 1982 r. Wizyta w Moskwie. Spotkanie z J.Andropowem.

4-5 stycznia 1983 r. delegacja polska z W.Jaruzelskim na czele wzięła udział w odbywającej się w Pradze naradzie Doradczego Komitetu Politycznego Układu Warszawskiego.

16 lutego 1983 r. pod przewodnictwem W.Jaruzelskiego odbyła się narada partyjno-rządowa nt. walki z patologią społeczną, przestępczością finansowa, spekulacją i pasożytnictwem, łapownictwem i marnotrawstwem, a także alkoholizmem i demoralizacją nieletnich. Wyraźne na wielu odcinkach postępy uznano za niezadowalające.

9 marca 1983 r. W.Jaruzelski spotkał się z prymasem J.Glempem, omawiając sytuację w kraju po zawieszeniu stanu wojennego. Stwierdzono postęp stabilizacji życia społecznego i ożywienia gospodarczego oraz wyrażono wspólną troskę o umocnienie tych tendencji.

1 maja 1983 r. W.Jaruzelski wziął udział w obchodach święta 1-maja.

17 czerwca 1983 r. W.Jaruzelski przyjął w Belwederze goszczącego w Polsce papieża Jana Pawła II. A następnie spotkał się z nim na Wawelu ? kliknij tu aby przejść do działu Ludzie: Jan Paweł II

4-5 maja 1983 r. W.Jaruzelski przebywał z roboczą wizytą w ZSRR. Podpisano m.in. długofalowy program rozwoju współpracy gospodarczej i naukowo-technicznej do 2000 r., w którym zaakcentowano rozwój nowych jakościowo gałęzi , jak mikroelektronika i zautomatyzowane procesy produkcyjne.

7 maja 1983 r. W.Jaruzelski wziął udział w inauguracji I Kongresu Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego (PRON)

26 sierpnia 1983 r. W.Jaruzelski wziął udział w spotkaniu działaczy związków zawodowych z ponad 200 zakładów w hucie "Balidon" w Katowicach.  Zapowiedział m.in. że Biuro Polityczne i rząd szczegółowo zanalizują treści i wnioski z tego pierwszego wielkiego forum związkowego. Stwierdził też, że na obecnym etapie życia narodowego związki skupiające w swych szeregach przedstawicieli wszystkich minionych nurtów związkowych są symbolicznym przykładem drogi do porozumienia narodowego.

28 sierpnia 1983 r. W.Jaruzelski wziął udział w uroczystej promocji oficerów Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych im.T.Kościuszki we Wrocławiu.

15 października 1983 r. W.Jaruzelski wygłosił przemówienie na zakończenie obrad XIII plenum KC PZPR.

Listopad 1983 r. - grudzień 1990 r. W.Jaruzelski przewodniczącym Komitetu Obrony Kraju (KOK) - zwierzchnikiem Sił Zbrojnych oraz naczelnym dowódcą Sił Zbrojnych PRL (RP) na okres wojny.

9 listopada 1983 r. W.Jaruzelski przebywał z roboczą wizytą na Węgrzech.

17 listopada 1983 r. W.Jaruzelski przebywał z roboczą wizytą w NRD.

23 listopada 1983 r. W.Jaruzelski wziął udział w uroczystym apelu w 5 Kołobrzeskim Pułku Zmechanizowanym w Szczecinie.

13 grudnia 1983 r. W.Jaruzelski złożył roboczą wizytę w CSRS. Przywódcy obu państw poinformowali się o aktualnych zadaniach budownictwa socjalistycznego, wysoko ocenili wyniki współpracy międzypartyjnej i międzypaństwowej.

Grudzień 1983 r. W.Jaruzelski odznacza wybitych twórców kultury.

21 stycznia 1984 r. W.Jaruzelski przesyła list gratulacyjny do pracowników Huty im. W.I.Lenina w Krakowie z okazji 30 rocznicy nadania jej imienia Wodza Rewolucji (czego dokonano w 30 rocznicę jego śmierci).

16 marca 1984 r. W.Jaruzelski wygłosił referat Biura Politycznego na Krajowej Konferencji Delegatów PZPR

Kwiecień 1984 r. W.Jaruzelski odbywa poufne spotkanie w Brześciu nad Bugiem z Andriejem Gromyką i marszałkiem D.Ustinowem

4-5 maja 1984 r. W.Jaruzelski przebywał z roboczą wizyta w ZSRR. W jej drugim dniu odsłonił pomnik "Ku chwale polsko-radzieckiego braterstwa broni" w Riazaniu.

4 maja 1984 r. W.Jaruzelski wygłosił przemówienie na uroczystym obiedzie wydanym przez Komitet Centralny KPZR, Prezydium Rady Najwyższej i Radę Ministrów ZSRR na Kremlu w Moskwie.

5 maja 1984 r. W.Jaruzelski wygłosił przemówienie na uroczystości odsłonięcia pomnika w Riazaniu. Pełny tekst przemówienia tu

27-28 maja 1984 r. W.Jaruzelski przyjmuje w Polsce przywódcę Korei Kim-Ir Sena.

3 czerwca 1984 r. W.Jaruzelski wygłosił przemówienie na zakończenie obradującego w Łodzi XVI Plenum KC PZPR

1 września 1984 r. W.Jaruzelski wziął udział w promocji oficerów Wyższej Oficerskiej Szkoły Wojsk Rakietowych i Artylerii im. gen. J.Bema w Chełmie.

Styczeń 1985 r. W.Jaruzelski spotkał się z pracownikami Stoczni im.Lenina w Gdańsku.

11-15 lutego 1985 r. W.Jaruzelski złożył oficjalną wizytę w Indiach.

Marzec 1985 r. pobyt w Moskwie na pogrzebie Konstantina Czernienki.

4 marca 1985 r. W.Jaruzelski przebywał z roboczą wizytą w Bułgarii. Przywódcy omówili perspektywy dalszego rozwoju i pogłębiania współpracy między obu krajami oraz między PZPR a Bułgarską Partią Komunistyczną. Zaakcentowali wolę aktywnego udziału w Układzie Warszawskim i RWPG. Stwierdzili pełną zgodność poglądów na sytuację na świecie.

26 kwietnia 1985. W.Jaruzelski bierze udział w obradach  przywódców państw-stron Układu Warszawskiego w Warszawie z okazji 30-lecia paktu. Na spotkaniu podpisany zostaje protokół o przedłużeniu Układu Warszawskiego o następne 30 lat.

29 kwietnia 1985 r. Wystąpienie na IV Zjeździe Związku Socjalistycznej Młodzieży Polskiej (ZSMP)

4 maja 1985 r. W.Jaruzelski wziął udział w VII Konresie ZBOWiD.

14 maja 1985 r. W.Jaruzelski wygłosił przemówienie wiecu we Wrocławiu w czterdziestą rocznicę powrotu ziem zachodnich i północnych do Macierzy

26 maja 1985 r. Spotkanie z wydawcą brytyjskim Robertem Maxwellem.

8-10 lipca 1985 r. W.Jaruzelski złożył wizytę w Jugosławii.

24 lipca 1985 r. W.Jaruzelski spotkał się z grupa młodzieży reprezentującą 600-osobową polską delegację na XII Światowy Festiwal Młodzieży i Studentów "Moskwa-85".

21-24 września 1985 r. W.Jaruzelski złożył wizytę na Kubie. Omówiono aktualny stan stosunków dwu-stronnych, które postanowiono nadal rozwijać. zwłaszcza współpracę gospodarczą i naukowo-techniczną. Podpisany został program współpracy, specjalizacji i kooperacji gospodarczej do r. 2000. Oceniając aktualną sytuację międzynarodową postanowiono zacieśnić współdziałanie na tej arenie.

27 września 1985 r. Wystąpienie na forum ONZ. W.Jaruzelski wysunął propozycję opracowania studium o następstwach militaryzacji przestrzeni kosmicznej, utworzenia międzynarodowego centrum badania zadłużenia i rozwoju oraz przyjęcia powszechnej zasady swobodnego przepływu doświadczeń, licencji i technologii służących ochronie środowiska naturalnego.

9 października 1985 r. W.Jaruzelski wziął udział w spotkaniu przedwyborczym w Zakładach Przemysłu Odzieżowego "Cora" w Warszawie.

22-24 października 1985 r. Polska delegacja z W.Jaruzelskim uczestniczyła w Sofii w obradach Doradczego Komitetu Politycznego państw-stron Układu Warszawskiego.

6 listopada 1985 r. Wojciech Jaruzelski składa dymisję ze stanowiska premiera. (Premierem zostaje prof. Zbigniew Messner.)

6 listopada 1985 r. W.Jaruzelski wybrany przez Sejm Przewodniczącym Rady Państwa. W.Jaruzelski wygłasza przemówienia na inauguracyjnym posiedzeniu Sejmu PRL IX kadencji.

21 listopada 1985 r. W.Jaruzelski uczestniczył w spotkaniu przywódców państw-stron Układu Warszawskiego w Pradze, na którym wyrażono poparcie dla konstruktywnego stanowiska ZSRR podczas genewskiego spotkania M.Gorbaczowa i R.Reagana.

22 listopada 1985 r. W.Jaruzelski złożył roboczą wizytę w Bukareszcie.

28 listopada 1985 r. W.Jaruzelski wygłosił przemówienie na II Ogólnopolskiej  Partyjnej Konferencji Ideologiczno-Teoretycznej.

11 grudnia 1985 r. W.Jaruzelski zwiedził wystawę osiągnięć polskiej techniki.

3-4 grudnia 1985 r. W.Jaruzelski złożył krótką wizytę we Francji gdzie m.in spotkał się z prezydentem  F.Mitterrandem.

21 grudnia 1985 r. W.Jaruzelski wygłosił przemówienie na zakończenie obrad XXIII Plenum KC KPZR.

1 lutego 1986 r. W.Jaruzelski wygłosił przemówienie na zakończenie obrad XXIV plenum KC PZPR.

24 lutego - 6 marca 1986r. delegacja PZPR na czele z W.Jaruzelskim przebywała w ZSRR na XXVII Zjeździe KPZR w Moskwie.  W.Jaruzelski spotkał się z M.Gorbaczowem.

27 lutego 1986 r. W.Jaruzelski wygłosił przemówienie na forum XXVII Zjazdu KPZR w Moskwie.

28 lutego 1986 r. W.Jaruzelski wystąpił na wiecu przyjaźni w Wileńskiej Fabryce Maszyn Liczących im. W.I.Lenina.

14 marca 1986 r. W.Jaruzelski wygłosił przemówienie na zakończenie obrad XXV Plenum KC PZPR.

7 kwietnia 1986 r. Wystąpienie na spotkaniu z przedstawicielami środowisk opiniotwórczych oraz działaczami społecznymi.

24 kwietnia 1986 r. Odbyło się spotkanie przewodniczącego Rady Państwa W.Jaruzelskiego z prymasem Polski Józefem Glempem, poświęcone omówieniu stosunków między państwem a Kościołem katolickim w Polsce. Stwierdzono m.in. ,iż ciągłość dialogu jest nieodzownym elementem w kształtowaniu tych stosunków i sprzyjać powinna budowaniu zgody społecznej.

31 maja 1986 r. W.Jaruzelski wystąpił na przedzjazdowej wojewódzkiej konferencji PZPR w Warszawie.

10-11 czerwca 1986 r. Delegacja polska na czele z W.Jaruzelskim wzięła udział w budapeszteńskiej naradzie Doradczego Komitetu Politycznego państw-stron Układu Warszawskiego.

29 czerwca - 3 lipca 1986 r. Obrady X Zjazdu PZPR. W.Jaruzelski ponownie wybrany I sekretarzem KC.  Wygłasza przełomowy referat programowy w imieniu Komitetu Centralnego. Jak zwraca dziś sam uwagę, wyprzedzał on wyraźnie procesy przemian w Związku Radzieckim. Obecny na zjeździe Michaił Gorbaczow był pod tak wielkim wrażeniem referatu, że spowodował wydanie go w ZSRR w nakładzie 300 tys. egzemplarzy - W.Jaruzelski dał tym samym bezpośredni bodziec do radykalnego przyspieszenia pieriestrojki. 

16 września 1986 r. W.Jaruzelski wygłosił pamiętne przemówienie na konferencji sprawozdawczo-wyborczej PZPR w Zielonej Górze.

22-30 września 1986 r. W.Jaruzelski odbył wizytę w Mongolii, Korei Północnej i Chinach.

31 września 1986 r. W drodze powrotnej z Pekinu W.Jaruzelski zatrzymał się w Moskwie i spotkał z M.Gorbaczowem.

18 października 1986 r. W.Jaruzelski wygłosił przemówienie na konferencji sprawozdawczo-wyborczej PZPR w Katowicach.

10-11 listopada 1986 r. W.Jaruzelski wziął udział w spotkaniu przywódców bratnich partii krajów socjalistycznych w Moskwie.

27 listopada 1986 r. W.Jaruzelski wygłosił przemówienia na Kongresie Polskich Odrodzonych Związków Zawodowych.

1 grudnia 1986 r. W.Jaruzelski wziął udział w spotkaniu "Jabłonna VI"

5 grudnia 1986 r. W.Jaruzelski wystąpił na posiedzeniu Rady Krajowej PRON.

6 grudnia 1986 r. W.Jaruzelski wziął udział w pierwszym spotkaniu Rady Konsultacyjnej przy przewodniczącym Rady Państwa.

17 grudnia 1986 r. W.Jaruzelski wygłosił przemówienie na zakończenie obrad III Plenum KC PZPR.

12-14 stycznia 1987 r. W.Jaruzelski złożył oficjalną wizytę we Włoszech i w Watykanie. Rozmowy włoskie koncentrowały się na stosunkach Wschód-Zachód, dialogu wewnątrz-europejskim i stosunkach 2-stronnych. Rozmowy w Watykanie uznane zostały za ważny impuls w rozwoju stosunków między państwem a Kościołem w Polsce.

21-22 kwietnia 1987 r. Wizyta W.Jaruzelskiego w Moskwie. Rozmowy z M.Gorbaczowem.

8-10 maja 1987 r. Obradował w Warszawie II Kongres PRON na forum którego W.Jaruzelski przedstawił propozycję stopniowej redukcji zbrojeń atomowych i konwencjonalnych w Europie środkowej - tzw. Plan Jaruzelskiego.

26-29 maja 1987 r. W.Jaruzelski wziął udział w obradach Doradczego Komitetu Politycznego Państw-Stron Układu Warszawskiego w Berlinie.

8-14 czerwca 1987 r. Wizyta papieża Jana Pawła II w Polsce. Podczas wizyty W.Jaruzelski dwukrotnie spotkał się z Papieżem. W czasie rozmów odnotowano zbieżność intencji w sprawach bezpieczeństwa granic i obowiązku działania na rzecz pokoju, w sprawach godności pracy i spraw obywatelskich.

29 czerwca - 2 lipca 1987 r. Przewodniczący Rady Państwa Wojciech Jaruzelski złożył oficjalną wizytę w Japonii. W trakcie rozmów dokonano przeglądu stosunków dwu-stronnych oraz przedyskutowano najważniejsze problemy sytuacji międzynarodowej, ze szczególnym uzględnieniem stosunków Wschód-Zachód oraz problemów rozbrojenia i bezpieczeństwa międzynarodowego.

16 września 1987 r. Wizyta W.Jaruzelskiego w NRD. Rozmowy z E.Honeckerem.

8 października 1987 r. W.Jaruzelski wygłosił przemówienie na zakończenie V plenum KC PZPR.

2-4 listopada 1987 r. W.Jaruzelski wziął udział w uroczystych obchodach siedemdziesiątej rocznicy Wielkiej Socjalistycznej Rewolucji Październikowej w Moskwie.

19-21 listopada 1987 r. W.Jaruzelski złożył oficjalną wizytę w Grecji.

2 grudnia 1987 r. W.Jaruzelski przybył z roboczą wizytą na Węgry. Podczas rozmów oceniono sytuację międzynarodową oraz stan i perspektywy współpracy 2-stronnej, podpisano "Kompleksowy program rozwoju stosunków między PRL i WRL do 2000 r."

11 grudnia 1987 r. W.Jaruzelski wziął udział w spotkaniu przywódców państw-stron Układu Warszawskiego w Berlinie, na którym wyrażono wspólne i całkowite poparcie dla przebiegu i rezultatów rozmów M.Gorbaczowa z R.Reagenaem w Waszyngtonie.

29 stycznia 1988 r. W.Jaruzelski wystąpił na szóstym spotkaniu Rady Konsultacyjnej przy przewodniczącym Rady Państwa.

11-14 lipca 1988 r. W.Jaruzelski przyjmuje w Polsce sekretarza generalnego KC KPZR Michaiła Gorbaczowa.

15 lipca 1988 r. W.Jaruzelski wygłosił przemówienie na uroczystym przyjęciu wydanym na cześć przywódców partii i państw-stron Układu Warszawskiego.

31 sierpnia 1988 r. W.Jaruzelski spotkał się z załogą Fabryki Samochodów Osobowych w Warszawie.

11 października 1988 r. W.Jaruzelski wygłosił przemówienie na uroczystej akademii z okazji czterdziestej piątej rocznicy powstania ludowego Wojska Polskiego.

7 grudnia 1988 r. W.Jaruzelski wystąpił na II Kongresie Kultury Języka Polskiego

18 stycznia 1989 r. Biuro Polityczne w wyniku nacisków W.Jaruzelskiego i jego sojuszników przyjmuje uchwałę popierającą  rozmowy "Okrągłego Stołu". Aby wymóc decyzję W.Jaruzelski zgłasza gotowość dymisji jednak kierownictwo partii pod jego przywództwem uzyskuje wotum zaufania. Zostaje w ten sposób otwarta przez gen.Jaruzelskiego droga do pokojowego przekazania władzy w Polsce, które stało się następnie symbolem bezkrwawych przemian w Europie Środkowo-Wschodniej.

1 lutego 1989 r. Wizyta w Pradze i spotkanie z pierwszym sekretarzem KC KPCz Miloszem Jakeszem.

17 kwietnia 1989 r. W.Jaruzelski złożył roboczą wizytę w Moskwie gdzie spotkał się z sekretarzem generalnym KC KPZR M.S.Gorbaczowem.

27-28 kwietnia 1989 r. Kolejne spotkanie z M.S.Gorbaczowem w Moskwie.

12 maja 1989 r. W.Jaruzelski oficjalnie poinformował o zamiarze kandydowania na stanowisko prezydenta PRL.

4 czerwca 1989 r. W. Jaruzelski ? podobnie jak miliony Polaków ? bierze udział w wyborach powszechnych będących jednym z elementów pozrozumień "Okrągłego Stołu".

9-11 czerwca 1989 r. W.Jaruzelski złożył wizyty w Belgii i Wielkiej Brytanii.

14 czerwca 1989 r. W.Jaruzelski powitał i podjął uroczystym obiadem prezydenta Francji Francoisa Mitteranda.

19 lipca 1989 r. Zgromadzenie Narodowe wybiera Wojciecha Jaruzelskiego na prezydenta PRL. Na Generała, zgłoszonego przez Mariana Orzechowskiego z PZPR, głosowało 270 członków Zgromadzenia, przeciw głosowało 233, wstrzymało się od głosu 34.  

22 lipca 1989 r. Z okazji 45 rocznicy powstania PRL - Święta Odrodzenia Polski w Pałacu Rady Ministrów Prezydent Jaruzelski spotkał się z członkami najwyższych władz państwowych, kierownictwem organizacji społecznych, zawodowych oraz ludźmi nauki i kultury.

25 lipca 1989 r. Prezydent Jaruzelski odbył rozmowę z przewodniczącym Stowarzyszenia PAX - Zenonem Komenderem. Spotkał się także z L.Wałęsą.

26 lipca 1989 r. Prezydent Jaruzelski przyjął prezesa Zarządu Krajowego Unii Chrześciańsko-Społecznej Kazimierza Morawskiego oraz prezesa Polskiego Związku Katolicko-Społecznego Wiesława Gwiżdża oraz przewodniczącego Rady Krajowej PRON Jana Dobraczyńskiego i prezesa PAN - prof. Jana Kostrzewskiego.

27 lipca 1989 r. W.Jaruzelski przyjął wiceprzewodniczącą Zarządu Głównego Ligi Kobiet Polskich Zofię Bojarską-Zygler oraz Elżbietę Gacek.

28 lipca 1989 r. Prezydent spotkał się z prymasem Polski, ks. kardynałem Józefem Glempem. W toku rozmowy omówiono węzłowe problemy stanowiące przedmiot szczególnej uwagi i troski władz, Kościoła, wszystkich obywateli naszego kraju.

29 lipca 1989 r. Prezydent Jaruzelski rezygnuje z  funkcji I Sekretarza KC PZPR, którą obejmuje Mieczysław Rakowski.

1 sierpnia 1989 r. Prezydent Jaruzelski dokonał odsłonięcia pomnika Powstania Warszawskiego na placu Krasińskich.

18 sierpnia 1989 r. Prezydent Jaruzelski przyjął prymasa Glempa i premiera Rakowskiego.

19 sierpnia 1989 r. Prezydent Jaruzelski powierza misję tworzenia rządu Tadeuszowi Mazowieckiemu stając się w ten sposób inicjatorem pierwszego w powojennej Polsce rządu niekomunistycznego.

21 sierpnia 1989 r. Prezydent Jaruzelski przyjął prof. Jerzego Ozdowskiego - prezesa Stowarzyszenia Polaków Poszkodowanych przez III Rzeszę Niemiecką i prezesa Towarzystwa "Odpowiedzialność i Czyn".

24 sierpnia 1989 r. Prezydent Jaruzelski przyjął Alfreda Miodowicza, przewodniczącego OPZZ. Rozmowa dotyczyła warunków życia ludzi pracy, emerytów i rencistów, na tle obecnej trudnej sytuacji gospodarczej kraju.

26 sierpnia 1989 r. W.Jaruzelski przyjął przebywającego w Polsce przewodniczącego Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego (KGB) ZSRR Władimira Kriuczkowa.

1 września 1989 r. Prezydent Jaruzelski wziął udział w obchodach 50-rocznicy wybuchu II Wojny Światowej na Westerplatte.

4 września 1989 r. Prezydent Jaruzelski dokonał zmian na 8 stanowiskach dowódczych w armi.

13 września 1989 r. W.Jaruzelski przyjął nowo wybranego prezesa NK ZSL Dominka Ludwiczaka.

4 października 1989 r. Prezydent Jaruzelski przyjął przewodniczącego Narodowej Rady Kultury prof. Bogdana Suchodolskiego

5 października 1989 r. Prezydent Jaruzelski przyjął w Belwederze uczestników czterdziestego, jubileuszowego posiedzenia Rady Wojskowej Zjednoczonych Sił Zbrojnych Państw-Stron Układu Warszawskiego.

7 października 1989 r. W Berlinie, w czasie obchodów 40-lecia powstania Niemieckiej Republiki Demokratycznej, W.Jaruzelski odbył spotkanie z sekretarzem generalnym KC PZPR, przewodniczącym Prezydium Rady Najwyższej ZSRR Michaiłem Gorbaczowem.

25 października 1989 r. Prezydent Wojciech Jaruzelski przyjął przebywającego w Polsce z oficjalną wizytą ministra Spraw Zagranicznych ZSRR Eduarda Szewardnadze. Tematem rozmowy były stosunki polsko-radzieckie oraz węzłowe problemy międzynarodowe.

26 października 1989 r. Prezydent Jaruzelski przyjął ministrów spraw zagranicznych biorących udział w posiedzeniu Komitetu Ministrów Spraw Zagranicznych Państw-Stron Układu Warszawskiego oraz ministrów odpowiedzialnych za współpracę gospodarczą z zagranicą, uczestniczących po raz pierwszy w obradach tego ważnego forum wspólnoty państw socjalistycznych.

2 listopada 1989 r. Prezydent Wojciech Jaruzelski spotkał się z przebywającym w Polsce z przyjacielską, roboczą wizytą przewodniczącym Rady Państwa NRD, sekretarzem generalnym KC NSPJ, Egonem Krenzem.  W rozmowie z prezydentem W.Jaruzelskim E.Krenz poinformował o aktualnej sytuacji społeczno-politycznej oraz charakterze zmian zachodzących w NRD, a także o zamierzeniach dalszego rozwoju kraju. Omówiono stan dwustronnych stosunków przyjaźni i dobrosąsiedzkiej współpracy PRL i NRD we wszystkich dziedzinach.

3 listopada 1989 r. W.Jaruzelski przyjął Nikołaja Sliunkowa, członka Biura Politycznego, przewodniczącego Komisji Ekonomicznej KC KPZR. W czasie rozmowy podkreślono potrzebę dostosowania stosunków ekonomicznych do reform przeprowadzonych w Polsce i Związku Radzieckim, a w szczególności rozszerzenia korzystnych dla obu stron współpracy gospodarczej oraz naukowo-technicznej.

7 listopada 1989 r. Prezydent W.Jaruzelski przyjął w Belwederze Prezydium Komitetu Wykonawczego Rady Krajowej PRON z jej przewodniczącym Janem Dobraczyńskim. Prezydent wyraził serdeczne podziękowanie za wkład, jaki wniósł PRON do naszego wspólnego dobra, za działalność, która sprzyjała kształtowaniu sytuacji prowadzącej do Okrągłego Stołu.

17 listopada 1989 r. Prezydent Jaruzelski przyjął przebywającego w Polsce z roboczą wizytą naczelnego dowódcę Sił Zbrojnych Układu Warszawskiego radzieckiego generała armii Piotra Łuszewa.

2 grudnia 1989 r. W związku z obchodami Barbórki prezydent W.Jaruzelski przebywał na Śląsku. Podczas swojej wizyty złożył wieniec na miejscu upamiętniającym śmierć górników kopalni "Wujek", poległych w grudniu 1981 r. Do Księgi pamiątkowej kopalni wpisał następujące słowa: "Płynęły przez polska ziemie potoki polskiej krwi. Tej, która tu została razem przelana mogliśmy uniknąć. Niech pamięć o Niej będzie przestrogą dla Żywych i hołdem dla Ofiar ".

4 grudnia 1989 r. Prezydent Jaruzelski wziął udział w moskiewskim spotkaniu informacyjnym przywódców państw-stron Układu Warszawskiego.  Do Moskwy udał się wraz z premierem Tadeuszem Mazowieckim oraz ministrem spraw zagranicznych Krzysztofem Skubiszewskim. Obecny był także I sekretarz KC PZPR Mieczysław F.Rakowski, który na zaproszenie KC KPZR przebywał z roboczą wizytą w Moskwie. Spotkał się on m.in. z Aleksandrem Jakowlewem oraz  premierem Węgier Miklosem Nemethem. M.Rakowski udzielił także wywiadu dla "Nepszabadsag" w którym powiedział m.in. "musimy walczyć o zaufanie mas.

31 grudnia 1989 r. Wchodzi w życie ustawa o zmianie Konstytucji PRL z dnia 29 grudnia 1989 r. o zmianie nazwy państwa na "Rzeczpospolita Polska" - Gen. Wojciech Jaruzelski staje się tym samym Pierwszym Prezydentem III RP.

25 stycznia 1990 r. Prezydent Jaruzelski przyjmuje w Warszawie prezydenta Czechosłowacji Vaclava Havla.

4 lutego 1990 r. Prezydent Jaruzelski bierze udział w konferencji w Davos.

10 lutego 1990 r. Prezydent Jaruzelski wziął udział w uroczystości zaślubin Polski z morzem w Pucku.

13 kwietnia 1990. W czasie swej wizyty w Związku Radzieckim Generał otrzymuje od Michaiła Gorbaczowa pochodzące z radzieckich archiwów dokumenty dotyczące zbrodni katyńskiej.  M. Gorbaczow ujawnia prawdę o Katyniu - przyznaje po raz pierwszy, iż zbrodni dokonało NKWD.

10 lipca 1990 r. prezydent Wojciech Jaruzelski uchylił uchwale z lipca 1974 r. w sprawie nadania Leonidowi Breżniewowi Krzyża Wielkiego Orderu Virtuti Militari.

16 lipca 1990 r. Prezydent Jaruzelski wziął udział w uroczystych obchodach 580 rocznicy Bitwy pod Grunwaldem.

16 sierpnia 1990 r. Prezydent Jaruzelski  odbył laicką pielgrzymkę na Jasną Górę po pożarze w klasztorze.  W jasnogórskim klasztorze spotkał się z prymasem Polski kardynałem Józefem Glempem.

18 września 1990 r. Prezydent Jaruzelski wziął udział w spotkaniu polityków w siedzibie Prymasa Polski. Zapowiedział złożenie urzędu.

Październik 1990 r. wizyta W.Jaruzelskiego w Sanktuarium Maryjnym w Licheniu.

14 października 1990 r. Spotkanie z byłym prezydentem USA Ronaldem Reaganem.

25 listopada 1990 r. W dniu pierwszych wyborów prezydenckich W.Jaruzelski udziela wywiadu TVP objaśniając przyczyny skrócenia swojej kadencji.

11 grudnia 1990 r. Prezydent Jaruzelski wygłasza ostatnie przemówienia w którym m.in. wyraża ubolewanie z powodu niedogodności spowodowanych wprowadzeniem stanu wojennego. Mówi m.in.: "Każda krzywda, ból, niesprawiedliwość mają własne imię. Jestem świadom, że było ich niemał0. Tkwi to we mnie jak cierń. Jako żołnierz wiem, że dowódca, a więc każdy przełożony odpowiada i za wszystko i za wszystkich. Słowo >przepraszam< może zabrzmieć zdawkowo. Innego jednak nie znajduję. Chcę więc prosić o jedno: jeśli czas nie ugasił w kimś gniewu lub niechęci - niechaj będę one skierowane przede wszystkim do mnie".

21 grudnia 1990 r. Kadencja prezydencka Wojciecha Jaruzelskiego dobiega końca.

31 stycznia 1991 r.  Zakończenie czynnej służby wojskowej.

22-26 lipca 1991 r. W.Jaruzelski wziął udział w seminarium środowo-europejskim "Sens zmian" w Santander w Hiszpanii.

19 sierpnia 1991 r. W.Jaruzelski udziela telefonicznej konsultacji prezydentowi L.Wałęsie w czasie trwania puczu w Moskwie.

22 listopada 1991 r. W.Jaruzelski wziął udział - na zaproszenie Stowarzyszenia Inżynierów Mechaników Polskich - w spotkaniu w budynku NOT. Na spotkaniu wyjaśnił m.in. dlaczego nie składa kwiatów na grobie gen.Andersa na Monte Cassino: "Wynika to z osobistego żalu ponieważ Anders zostawił na pastwę losu w ZSRR miliony Polaków, między innymi mnie".

9 grudnia 1991 r. KPN złożył w Sejmowej Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej wniosek o postawienie gen.Jaruzelskiego i 25 członków WRON i Rady Państwa PRL przed Trybunałem Stanu z wprowadzenie stanu wojennego. Komisja prowadzi postępowanie do 1996 r. gdy na jej wniosek Sejm umarza sprawę.

1992 r. Publikacja bestsellera autorstwa W.Jaruzelskiego p.t. "Stan wojenny dlaczego...". (Oficyna Wydawnicza BGW). W tym samym roku ukazuje się również kolejna książka W.Jaruzelskiego w języku francuskim pt. "Les chaines et le refuge. Memoires. Suvis d'une entretien avec Adam Michnik". Edition L.C.Lattes. ("Kajdany i schronienie  Wspomnienia. Uzupełnione rozmową z A.Michnikiem) przetłumaczona następnie na język niemiecki. kliknij tu by przejść do bibliografii Generała

24 kwietnia 1992 r. W czasie tourne promującego książkę  "Les chaines et le refuge" we Francji, Wojciech Jaruzelski został przyjęty przez prezydenta kraju - Francois Mitterand'a. Wystąpił także w mediach, m.in. razem z Adamem Michnikiem w popularnym francuskim programie telewizyjnym "La Marche du siècle".  Link: zdjęcie z występu telewizyjnego

29 kwietnia 1992 r. Minister sprawiedliwości wnioskował postawienie W.Jaruzelskiego i Cz.Kiszczaka przed Trybunałem Stanu za niszczenie protokołów Biura Politycznego w 1989 r.

15 lipca 1994 r. W.Jaruzelski uczestniczył w sesji popularnonaukowej poświęconej genezie Ludowego Wojska Polskiego w ramach obchodów 50. rocznicy powstania LWP.

24-28 sierpnia 1994 r. Wojciech Jaruzelski przewodniczył w Madrycie pięciodniowej sesji poświęconej problemom przezwyciężenia konfliktu bałkańskiego oraz przemianom demokratycznym w państwach środkowej i wschodniej Europy. Organizatorem konferencji był madrycki Uniwersytet Międzynarodowy im. Menendeza Palayo. W przemówieniu podsumowującym obrady Wojciech Jaruzelski zwrócił uwagę na polskie doświadczenia w procesie transformacji ustrojowej, jakie mogą okazać się pożyteczne w kształtowaniu nowych stosunków na Półwyspie Bałkańskim.

11 października 1994 r. Stanisław Helski ugodził kamieniem Wojciecha Jaruzelskiego w czasie spotkania we Wrocławiu. W.Jaruzelski doznał poważnych obrażeń. Stanisław Helski został skazany na dwa lata więzienia w zawieszeniu, a Wojciech Jaruzelski publicznie wybaczył mu zamach.

28 października 1994 r. Sejmowa komisja odpowiedzialności konstytucyjnej na wniosek Andrzeja Micewskiego potępiła atak Stanisława Helskiego na gen. Wojciecha Jaruzelskiego.

Marzec 1995 r. Prokuratura skierowała do sądu akt oskarżenia w sprawie tzw. Wydarzeń Grudniowych 1970 r. W.Jaruzelski wśród oskarżonych.

1996 r. W.Jaruzelski otwiera swoje oficjalne biuro w Alejach Jerozolimskich

13 lutego 1996 r. Komisja Odpowiedzialności Konstytucyjnej postanawia zaproponować Sejmowi umorzenie postępowania o postawienie przed Trybunałem Stanu autorów stanu wojennego.

9 maja 1996 r. W 51 rocznicę zakończenia wojny generałowie Wojciech Jaruzelski i Florian Siwicki zostali odznaczeni w ambasadzie Rosji medalami imienia marszałka Żukowa za wkład w pokonanie nazistowskich Niemiec.

14 maja 1998 r. Wojciech Jaruzelski i Florian Siwicki wzięli udział w odsłonięciu pomnika i symbolicznej mogiły 510 poległych w bitwie pod Lenino żołnierzy 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki na warszawskich Powązkach.

1999 r. Nakładem wydawnictwa Książka i Wiedza ukazuje się kolejna książka W.Jaruzelskiego pt. "Różnić się mądrze. Jak doszło do stanu wojennego".

16 maja 1999 r. W.Jaruzelski wziął udział w konferencji pt. "Trzy transformacje: Polska - Chile - Hiszpania" z okazji dziesięciolecia Gazety Wyborczej. W przerwie powiedział m.in. "Wszystko musi dojrzeć. Zboże, owoc i człowiek. Ja długo dojrzewałem do decyzji, które trzeba było podjąć w końcu lat osiemdziesiątych".

Sierpień 1999 r. Wojciech Jaruzelski wraz z kilkunastoma innymi generałami, którzy w roku 1945 wyzwalali Warszawę  otrzymują ? w czasie specjalnego spotkania z Klubem Generałów - w warszawskich Łazienkach - medal "Cztery Wieki Stołeczności Warszawy". Wręczył je ówczesny wiceprezydent miasta Jacek Zdrojewski.   

21 grudnia 1999 r. W.Jaruzelski zwraca medal otrzymany w sierpniu po wiadomości prasowej informującej, że prezydent Warszawy Paweł Piskorski nie podtrzymałby tej decyzji gdyby był o niej poinformowany. W liście do prezydenta miasta W.Jaruzelski pisze m.in. "Z cała powaga przyjąłem też Pańskie stwierdzenie, iż Pan nie przyznałby mi tego medalu. Wyciągając z powyższego logiczny wniosek, zwracam go na Pańskie ręce. Będę starał się zadowolić medalem z 1945 roku Za Wyzwolenie Warszawy, a także orderem Virtuti Militari, dwoma Krzyżami Walecznych oraz trzema srebrnymi Medalami Zasłużonym na Polu Chwały, w których to odznaczeniach mieści się cząstka uznania również dla warszawskiego etapu mej żołnierskiej drogi".

2 marca 2001 r. Wojciech Jaruzelski jako jedyny były przywódca kraju bloku socjalistycznego jest gościem na uroczystych obchodach 70 urodzin laureata Pokojowej Nagrody Nobla Michaiła S.Gorbaczowa w Moskwie.

28 marca 2001 r. W.Jaruzelski spotyka się ponownie z M.Gorbaczowem, tym razem na konferencji w St.Vincent we Włoszech.

16 października 2001 r. Rozpoczęcie procesu w sprawie tzw. Wydarzeń Grudniowych 1970 r.

18 października i 8 listopada 2001 r. W.Jaruzelski złożył wyjaśnienia przed sądem. Pierwsze z nich rozpoczyna się słowami: "Wysoki Sądzie! Oskarżenie jest bezpodstawne. Są w nim zasadnicze luki, ewidentne błędy i manipulacje a nawet mijanie się z prawdą. Wykażę to w dalszej części oświadczenia. A teraz oświadczam, iż w czasie tragicznych wydarzeń w grudniu 1970 r. na Wybrzeżu: nie postąpiłem wbrew Konstytucji; nie wydałem rozkazu użycia broni; nie popełniłem przestępstwa."

11 grudnia 2001 r. Wojciech Jaruzelski wraz z Mieczysławem F. Rakowskim zwiedzili wystawę "Stan wojenny dwadzieścia lat później" w Centralnej Bibliotece  Wojskowej w Warszawie.

12 i 13 marca 2002 r. W.Jaruzelski po wznowieniu procesu składa kolejne, rozszerzone i uzupełnione wyjaśnienie.

28 czerwca 2002 r. W.Jaruzelski wziął udział w promocji książek Wydawnictwa "Adam Marszałek".

Listopad 2002 r. Generał Jaruzelski otworzył uroczyście galerię fotografii szefów Sztabu Generalnego Wojska Polskiego.

6 grudnia 2002 r. Wojciech Jaruzelski wystąpił na seminarium naukowym "Senatus consilia. Od konfrontacji do negocjacji" poświęconemu dorobkowi Rady Konsultacyjnej przy Przewodniczącym Rady Państwa.

29 czerwca 2003 r. Wojciech Jaruzelski wziął udział w II Kongresie Sojuszu Lewicy Demokratycznej w Warszawie na którym został powitany owacją.

8 czerwca 2003 r. Wojciech Jaruzelski wziął udział w referendum akcesyjnym. Wcześniej publicznie wypowiadał się za przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej wskazując jednoznacznie ze stanem wojennym osobiście utorował drogę do integracji Polski z UE. W wywiadzie dla Gazety Wyborczej (29 maja 2003 r.) powiedział m.in.: >Jeśli nie byłoby 13 grudnia 1981 r. w Warszawie, to czy i jak doszłoby do 13 grudnia 2002 r. w Kopenhadze? Odpowiedź można odczytać w oficjalnej wypowiedzi Breżniewa z 1 marca 1982 r. Mam pod ręką ten tekst: "Gdyby komuniści ustąpili drogi kontrrewolucji, gdyby drgnęli pod wściekłymi atakami wrogów socjalizmu, losy Polski, stabilność w Europie, a również na całym świecie byłyby zagrożone".<

8 lipca 2003 r. Prezydent RP Aleksander Kwaśniewski podjął uroczystym obiadem gen.Wojciecha Jaruzelskiego w 80-lecie jego urodzin. W obiedzie uczestniczyli m.in. premier Leszek Miller, wicepremier Marek Pol i szef MSZ Włodzimierz Cimoszewicz. List gratulacyjny z okazji urodzin przesłał W.Jaruzelskiemu m.in. Marszałek Senatu RP prof.Longin Pastusiak. Czytamy w nim "W dorobku życia godnym najwyższego szacunku i uznania - czy to w żołnierskich sortach, czy prezydenckiej oprawie Belwederu - łączył Pan zawsze prawość i odwagę, wiedzę i wrażliwość na sprawy społeczne, poczucie obowiązku wojskowego i cywilnego z głębokim humanizmem. Zyskał Pan w społeczeństwie polskim wielki szacunek". W ramach nieformalnej części urodzin Jerzy Wiatr przypomniał, że generał Jaruzelski był jednym z niewielu oficerów na świecie, który odmówił przyjęcia stopnia marszałka.

19 września 2003 r. Wojciech Jaruzelski wziął udział w premierze filmu "Stara Baśń" w reżyserii Jerzego Hoffmana, która odbyła się w Sali Kongresowej Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie.

12-13 grudnia 2003 r. Po raz pierwszy obok uczestników pikiety Ligi Republikańskiej przed domem gen. Wojciecha Jaruzelskiego - w rocznicę wprowadzenie stanu wojennego - manifestowali także jego zwolennicy z Federacji Młodych Socjaldemokratów. W.Jaruzelski wyszedł do nich witany oklaskami.

Wiosna 2004 r. Przyszedł na świat wnuk gen.W.Jaruzelskiego - Gustaw Fedyniak-Jaruzelski.

18 października 2004 r. Katowicki oddział IPN wszczął śledztwo w sprawie odpowiedzialności Rady Państwa za wprowadzenie stanu wojennego.

4-6 marca 2005 r. W.Jaruzelski wziął udział w Forum Polityki Światowej w Turynie (brali w nim także udział Lech Wałęsa i Mieczysław F.Rakowski).  W swoich wypowiedziach podkreślał kluczową role Michaiła Gorbaczowa dla przemian jakie dokonały się w Polsce po 1985 r. W.Jaruzelski przypomniał także, że gdy w lipcu 1988 r. Gorbaczow z małżonką odwiedzili Polskę cieszyli się niezwykłą popularnością. Jak stwierdził, "nikt, poza papieżem-Polakiem, nie był tak entuzjastycznie witany jak Gorbaczow. Sondaże wykazywały w stosunku do niego 78 proc. sympatii i tylko 5 proc. antypatii. To wskaźnik, jakiego nie odnotował żaden przywódca zachodni." Po raz kolejny zauważył także, że "wszystko musi dojrzeć, i chleb i zboże",

6 marca 2005 r. Po zakończeniu obrad Forum dnia 6 marca W.Jaruzeski  wystąpił we włoskiej telewizji RaiTre w popularnym talk-show pt. "Che tempo che fa" w którym udzielił wywiadu znanemu dziennikarzowi Fabio Fazio.

8 maja 2005 r. W.Jaruzelski udał się na obchody Dnia Zwycięstwa w Moskwie.

9 maja 2005 r. W.Jaruzelski wziął udział w obchodach 60 rocznicy Dnia Zwycięstwa w Moskwie w czasie których został odznaczony przez prezydenta Władymira Putina "Orderem 60-lecia Zwycięstwa". Gazecie Rzeczpospolita (z 13 maja 2005 r.) oświadczył m.in. "Choć przez kilka tygodni w Polsce trwała kampania, krytykująca mój wyjazd, uważałem, że powinienem jechać. Zwłaszcza że otrzymałem zgodę na wyjazd do Kraju Ałtajskiego, żeby być przy grobie swojego ojca, co ma też swoją wymowę. I dziś jestem przekonany, że zrobiłem słusznie. Wystąpiłem jako najstarszy kombatant Wojska Polskiego i gdyby mnie nie było w Pałacu Kremlowskim, gdzie zostałem odznaczony, wśród kombatantów-byłych głów państw z Cypru, Chorwacji, Albanii i byłego króla Rumunii zabrakłoby Polaka. Uważam, że Wojsko Polskie zasłużyło na to, by jego wkład został w ten sposób podkreślony."

10-12 maja 2005 r.  W.Jaruzelski przebywał z wizytą na Syberii.  Odwiedził grób swojego ojca w Bijsku oraz stojący obok pomnik upamiętniający represjonowanych Polaków. Hołd ofiarom represji oddał razem z gubernatorem Kraju Ałtajskiego Michaiłem Jewdokimowem, prezydentem Republiki Ałtaj Michaiłem Łapszynem i burmistrzem Bijska Iwanem Kiczmarenko. Poza tym W.Jaruzelski zwiedził m.in. fabrykę "Prodmaszu", w której pracował do 1942 roku i  spotkał się z członkami polskiej wspólnoty "Orzeł Biały".  Odwiedził także dom, w którym mieszkała rodzina Jaruzelskich w czasie zesłania w  Bijsku.  Miejscowej prasie oświadczył m.in. "Bardzo się cieszę, że jestem w Rosji w te święte dla niej dni. Gdy zaczynała się wojna miałem 18 lat. Był to straszny okres ale pamiętam ciepło syberyjskich serc, ciepło z którym przyjmowała nas ta ziemia".

22 maja 2005 r. W.Jaruzelski odbył debatę telewizyjną (w 2 programie TVP)  ze swoim następcą na stanowisku prezydenta RP -Lechem Wałęsą. Obaj byli prezydenci omówili węzłowe zagadnienia dotyczące interpretacji powojennej historii Polski. Na prośbę L.Wałęsy W.Jaruzelski przekazał mu wyrazy współczucia i ubolewania z powodu rozpowszechniania fałszywych pogłosek na temat rzekomej współpracy drugiego Prezydenta III RP ze Służbą Bezpieczeństwa PRL. W.Jaruzelski zaświadczył jednocześnie, że pogłoski takie są fałszywe i poinformował, że sam nie polecał nigdy prowadzenia działań przeciw L.Wałęsie.

8 czerwca 2005 r. Dziennikarze stacji TVN oskarżyli W.Jaruzelskiego o współpracę z Głównym Zarządem Informacji, ówczesnym kontrwywiadem wojskowym od roku 1946. W odpowiedzi na zarzuty oświadczył on: "Oskarżenia są nonsensowne. Mówi się o mnie jako o podpułkowniku, gdy ja w 1946 roku byłem kapitanem. Nie ma na tym dokumencie żadnego mojego podpisu, ani oświadczenia. Trwa polowanie na moją osobę. Nasila się ono i będzie nasilać. Jest to prawdopodobnie związane z moją najnowszą książką >Pod prąd<, która pokazuje wiele wstydliwych faktów, a w szczególności wystawia nie najlepsze świadectwo niektórym historykom i politykom. Nie chcę się więc teraz angażować w szaleństwo teczkowo-lustracyjne. Uważam, że jeśli tego typu sprawy mają być poważnie rozpatrzone, to tylko przez komisję prawdy, o której szczegółowo mówiłem w przeszłości. Uwałacza mi prowadzenie dyskusji niemal w kategorii oskarżonego z ludźmi, którzy nie mają do tego ani politycznego, ani moralnego tytułu". (Trybuna, 9 VI 2005).

21 sierpnia 2005 r. W.Jaruzelski występując w telewizji czeskiej po raz kolejny przeprosił Czechów za udział LWP w interwencji 1968 r. w Czechosłowacji

18 października 2005 r. W.Jaruzelski zeznawał w procesie dotyczącym tragedii w kopalni Wujek w 1981 r.

25 października 2005 r. W.Jaruzelski wziął udział w spotkaniu ze studentami szkół ekonomicznych które odbyło się w WSPiZ im. Koźmińskiego w Warszawie a zostało zorganizowane przez Studenckie Koło Naukowe "Tygryski"

25 listopada 2005 r. W.Jaruzelski wystosował list to dyrektora programu I TVP M.Grzywaczewskiego w sprawie wypowiedzi L.Kowalskiego dla Wiadomości TVP

11 stycznia 2006 r. Prasa centralna zapowiada, iż gen.Wojciech Jaruzelski ma być świadkiem w procesie beatyfikacyjnym Jana Pawła II.

23 lutego 2006 r. Prezydent RP Lech Kaczyński podpisuje postanowienie o odznaczeniu gen. Wojciecha Jaruzelskiego "Krzyżem Zesłańców Sybiru".

24 marca 2006 r. Kierownik Urzędu ds. Kombatantów minister Jan Turski wręcza gen. Wojciechowi Jaruzelskiemu nadany przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego "Krzyż Zesłańców Sybiru." W uroczystości towarzyszy m.in. wnioskodawca nadania byłemu Prezydentowi odznaczenia - prezes Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych, generał Wacław Szklarski.

28 marca 2006 r. W programie "Teraz My!" (TVN) Andrzej Morozowski i Tomasz Sekielski pytają gościa ? min. Macieja Łopińskiego z Kancelarii Prezydenta o przesłanki jakimi kierował się Lech Kaczyński odznaczając gen. Jaruzelskiego "Krzyżem Zesłańców Sybiru". Maciej Łopiński, że "być może ktoś z urzędników Kancelarii pomylił się" i oświadcza, że "prezydent omyłkowo podpisał decyzję w tej sprawie." 

29 marca 2006 r. Szef Kancelarii Prezydenta Lecha Kaczyńskiego Andrzej Urbański poinformował w specjalnym oświadczeniu, że prezydent wiedział, iż do Kancelarii trafił wniosek o przyznanie gen. Jaruzelskiemu odznaczenia. Ale - jak podkreślił - prezydent nie życzył sobie rozpatrywania tego wniosku przed 3 maja.

Jak tłumaczył, Lech Kaczyński chciał, żeby wniosek został rozpatrzony po tej dacie, bo 3 maja prezydent chce odznaczyć orderami te osoby, które "w latach 70. i 80. poświęciły życie na walkę o niepodległość Polski i na walkę z gen. Jaruzelskim i jego ekipą".

Wyjaśniając, w jaki sposób doszło do przyznania gen. Jaruzelskiemu odznaczenia, Urbański stwierdził, że "pracownicy Kancelarii Prezydenta RP, z wieloletnim w niej stażem, wbrew woli prezydenta, a także bez wiedzy i zgody Dyrektora Biura Kadr i Odznaczeń, wpisali nazwisko generała na listę odznaczonych i przekazali do podpisu prezydentowi".

30 marca 2006 r. Gen. Wojciech Jaruzelski zwrócił prezydentowi Lechowi Kaczyńskiemu Krzyż Zesłańców Sybiru wraz z legitymacją. Zapowiedział, że uzasadnienie tej decyzji znajdzie się w prasie 31 marca 2006r.

31 marca 2006 r Zgodnie z zapowiedzią m.in. "Gazeta Wyborcza" drukuje list skierowany przez gen. Jaruzelskiego do Prezydenta Lecha Kaczyńskiego. Generał pisze w nim m.in: "Fakt nadania mi "Krzyża Zesłańców Sybiru" wywołał burzliwe medialne komentarze. Nastąpiły też wypowiedzi oficjalne, w szczególności Szefa Kancelarii Prezydenta RP Pana Andrzeja Urbańskiego. Z szacunkiem dla reprezentatywnego przezeń Urzędu głos ten odebrałem ze szczególną uwagą. Dowiedziałem się, że podpis na wręczonej mi legitymacji znalazł się tam bez Pańskiej wiedzy i woli. Wskazany został ťłańcuszek odpowiedzialnychŤ. Zapowiedziano surowe konsekwencje. Ubolewam, że powstała sytuacja może sprawiać Panu Prezydentowi osobistą przykrość. Nie mogłem tego przewidzieć. Przyjąłem to odznaczenie z błędnym - jak się okazało - założeniem, iż są pewne okoliczności, pozwalające wznieść się ponad historyczne animozje i podziały."

31 marca 2006 r.  W wypowiedzi dla Radia Gdańsk Metropolita gdański arcybiskup Tadeusz Gocłowski stwierdził, iż "nie wierzy, by prezydent Lech Kaczyński nie wiedział, że podpisuje decyzję o przyznaniu odznaczenia Wojciechowi Jaruzelskiemu."

"Chociaż nie jestem sympatykiem pana Jaruzelskiego, to uważam że zachował się pięknie, godnie. Gratuluję mu tego, że oddał to i nie chce mieć z tym nic wspólnego" - powiedział arcybiskup Gocłowski zaznaczając, że "wstydzi się za powstałe wokół tej sprawy zamieszanie." Dodał, że w jego rodzinie byli Sybiracy. Ojciec spędził na Syberii 5 lat, a szwagier zginął na Wschodzie.

31 marca 2006 r. Generałowi Wojciechowi Jaruzelskiemu prokurator Instytutu Pamięci Narodowej stawia dwa zarzuty zagrożone karą pozbawienia wolności do lat 8. Generał  "odmawia składania wyjaśnień do czasu otrzymania pisemnego uzasadnienia zarzutów." Jeden dotyczy kierowania "zorganizowanym związkiem przestępczym o charakterze zbrojnym, mającym na celu popełnianie przestępstw", takich jak internowanie, skazywanie na więzienie, naruszanie nietykalności cielesnej oraz praw pracowniczych. Drugi zarzut to podżeganie 13 grudnia 1981 r. członków Rady Państwa PRL (która formalnie wprowadziła stan wojenny) do przekroczenia ich uprawnień poprzez uchwalenie w trakcie trwania sesji Sejmu PRL i wbrew Konstytucji dekretów o stanie wojennym.

31 marca 2006 r. Bezpośrednio po powrocie z przesłuchania w IPN gen. Wojciech Jaruzelski udziela półgodzinnego wywiadu red. Januszowi Sejmejowi z TVP S.A. Rozmowa dwukrotnie tego dnia emitowana jest na antenie TVP-3.

W rozmowie tej Generał mówił m.in., że został tylko zapoznany przez IPN z treścią zarzutu; zapowiedziano mu, że wkrótce dostanie jego obszerne pisemne uzasadnienie. Zapowiedział, że złoży wyjaśnienia ok. 10 maja, na kolejnym przesłuchaniu. Dodał, że jeśli dojdzie do procesu, będzie to "sąd moralny" nad "tymi w mundurach i bez mundurów" oraz "milionami, którzy poparli stan wojenny". 

O wprowadzeniu w 1981 r. stanu wojennego Jaruzelski mówi, że "ta decyzja była okaleczeniem, ale i ocaleniem" państwa polskiego. Były przewodniczący Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego podkreślił, że szczególnie leży mu na sercu dobre imię Wojska Polskiego, które realizowało stan wojenny, czyniło "z pełną świadomością, że broni społeczeństwa".

Pytany, czy ma wyrzuty sumienia w związku z wprowadzeniem stanu wojennego w Polsce, Generał mówił, że z upływem czasu i doświadczenia życiowego, utwierdza się w przekonaniu, że była to słuszna decyzja. Dodał, że przekonuje go o tym dodatkowo dokumentacja, która była m.in. gromadzona przez sejmową komisję odpowiedzialności konstytucyjnej.

Odpowiadając na pytanie, czy IPN działa w jego sprawie na "zamówienie polityczne" odparł, że nie ma "prawa ani formalnych podstaw", by formułować takie sądy. Ale mogę mówić o klimacie i dość czytelnych układach personalnych w IPN - dodał, nie rozwijając tej wypowiedzi.

Wierzę, że w państwie prawnym zadecyduje prawo - jeśli nie na etapie śledztwa, to na etapie procesu; że niezawisły sąd będzie potrafił ocenić tę bolesną prawdę - powiedział.

3 kwietnia 2006 r . Radio RMF FM nadaje rozmowę z gen. Wojciechem Jaruzelskim na temat stawianych Mu zarzutów. "Uważam to przede wszystkim za działanie bardzo niesprawiedliwe, nie odpowiadające rzeczywistości owego czasu" - powiedział Generał. Rada Państwa wydając uchwałę - zgodnie z Konstytucją - miała prawo wprowadzić stan wojenny. Natomiast nie miała prawa, w związku z trwającą sesją Sejmu, wydawać dokumentów wykonawczych, czyli dekretów. "Te dekrety zostały potem zatwierdzone przez posiedzenie Sejmu 25. stycznia 1982 roku. (...) Gdyby te dekrety nie były wydane to byłyby wydane zarządzenia ministra, rady ministrów, rządu i funkcjonowałby tak samo" - dodał.

5 kwietnia 2006 r. Rosyjski dziennik IZWIESTIA zamieszcza obszerny materiał poświęcony ostatnim działaniom IPN "wymierzonym w osobę byłego Prezydenta Polski." Autorzy cytują między innymi wypowiedź Generała: "Grozi mi osiem lat więzienia. Prokuratorzy - trzeba przyznać - są dużymi optymistami. Są przekonani, że pożyję jeszcze tak długo. Tymczasem czekają mnie bardzo ciężkie chwile. Od 15 lat jestem - stary, schorowany człowiek - nieustannie ciągany po sądach i komisjach. Wygląda na to, że będą to robić do końca moich dni" Generał podkreślił, że w wypadku zarzutów IPN "szczególnie oburzyło go sformułowanie +kierowanie zorganizowanym związkiem przestępczym, który pozbawił polskich obywateli wolności i naruszył ich prawa obywatelskie+". "Takie oskarżenia przedstawia się członkom bandyckich szajek. To brak szacunku" - ocenił. Gen. Jaruzelski zaznaczył, że nadal uważa, iż "stan wojenny był ratunkiem dla Polski". "Jestem dumny z tego, że dzięki stanowi wojennemu wszystkim nam - i Polakom, i Białorusinom, i Ukraińcom, i Rosjanom - udało się uniknąć większego nieszczęścia. Gdybym nie wprowadził stanu wojennego, przyszłyby radzieckie wojska" - dodał.